W najnowszym miesięczniku Przyjaciel Pies ukazał się w dziale "Charaktery" artykuł o weimarach pt Szara Eminencja. Autorką tekstu jest pani Dagmara Mieszkis-Święcikowska, lekarz weterynarii i psycholog zwierząt. Artykuł ten wywołał sporo emocji wśród hodowców zanim jeszcze pojawił się drukiem. Jego pierwotna wersja wywołała falę krytyki mimo iż, jak twierdziła redaktor naczelna, tekst konsultowany był z hodowcą. Niestety trudno było się zgodzić w pełni z portretem rasy jaki przedstawiła autorka. Stąd kilka hodowli wycofało się z zamiaru umieszczenia swojej reklamy obok takiego tekstu.

Artykuł, który dzisiaj możemy przeczytać w miesięczniku różni się od pierwotnej wersji, zmodyfikowano najbardziej krytykowane sformułowania, choć dla znawców rasy przesłanie jakie wypływa z całego tekstu dalej nie jest satysfakcjonujące.

Zapraszamy do lektury i czekamy na Wasze komentarze na forum.

Gazetka kolorowa i taki sam artykuł...

Nie czytałem, ale jak wynika z wprowadzenia, nie jest to zbyt pochlebny artykuł.
Jako że nie sądzę aby weimar mógł być przedstawiony jako pies morderca, wydaje mi się, że chodzi o problemy z ułożeniem psiaka.
Efekt - pewnie nie zamierzony - mniej weimarów w schroniskach.
I bardzo dobrze

hm... zaintrygowana posten na stronie glownej kupilam to czasopismo i przeczytalam rzeczony tekst...

Nie jestem hodowca, ale jedynie wlascicielem kilkumiesiecznego szczeniaka, ale nie dopatrzylam sie niczego niepokojacego w tym artykule...

Pisza w nim oczywiscie, ze weimary sa trudne do ulozenia (dla mnie jest to niezaprzeczalnmy fakt), ale jednoczesnie nadmieniaja, ze sa to psy bardzo inteligentne i szybko uczace sie.

Napisali nawet, ze jest to pies bez skolonnosci do dominacji, co mnie osobiscie zdziwilo, bo kazdy artykul, ktory czytam mowi o czyms z gola przeciwnym.

Na czym polega kontrowersyjnosc tego tekstu?

Dla mnie jest to po prostu artykul dosc ogolnie opisujacy rase, nie wdajacy sie nadmiernie w szczegoly... ot jak kazdy tekst o innej rasie... operujacy ogolnikowymi opiniami...

Przeczytaliśmy ten artykuł. Mamy wrażenie, że autorka nie miała zbyt wiele doświadczeń z rasą naszych ulubieńców. Powtarza powszechnie występujące opinie i stereotypy. Równie dobrze można by charakteryzować ludzi według ras.... czarny... żółty... czerwony... a biały to już w ogóle... Jako mało doświadczeni właściciele weimara, mniej więcej moglibyśmy się z większością treści artykułu zgodzić, ale równie dobrze taki ogólny artykuł Pani psycholog mogłaby napisać na temat każdej innej rasy. Chodzi o to, że niestety naszym zdaniem, przed napisaniem podobnego artykułu autorka powinna skoncentrować się bardziej nad doświadczeniami hodowców niż niedoświadczonych właścicieli. Większość opinii o jakiejkolwiek z ras psów pochodzi właśnie od właścicieli, bez odpowiedniego doświadczenia. Okazuje się, że braki w odpowiednim szkoleniu (ułożeniu, socjalizacji) naszych "najlepszych przyjaciół" odbierane są jako wady charakteru naszych piesków. Wszystkie błędy w przyszłości mogą sprawić wiele kłopotów w codziennym zachowaniu. Dotyczy to również innych ras, nie tylko weimarów. Naszym zdaniem hodowcy powinni jak najszybciej opublikować wspólne stanowisko (kontrartykuł). Chodzi o to, by scharakteryzować w miarę dokładniej cechy charaktery wyżła weimarskiego (pożądane i niepożądane – jak choćby zżeranie wszystkiego co znajdzie), bez niedopowiedzeń (czyli unikania cech charakteru, o których hodowcy nie koniecznie chcą mówić i pisać). Naszym zdaniem unikanie takich tematów sprawia, że wiele nieodpowiednich osób staje się właścicielami psów, których nie potrzebują, a szczery opis cech niepożądanych pozwoliłby bardziej świadomie decydować się na wybór tej rasy. Może to ograniczyć populację wyżła weimarskiego, ale może sprawić, że populacja osiągnie pożądane cechy.

Mamy wrażenie, że autorka nie miała zbyt wiele doświadczeń z rasą naszych ulubieńców. Powtarza powszechnie występujące opinie i stereotypy.

I tu sie zgodze... poza wymieniona juz wczesniej dominacja nie przeczytalam w tym artykule niczego, czego bym nie wiedziala lub nie czytala juz gdzies indziej... Poza tym artykul ten w niektorych miejscach ludzaco przypomina opis rasy, ktory mozna znalezc na stonie internetowej czasopisma!

Mysle, ze jest to po prostu charakterystyka czasopism tego typu. Nie ma za duzo miejsca, zeby opisac dokladnie jakas rase, bo jest to gazeta dla wlascicieli roznych psow, o roznych rasach. Zeby uzyskac prawdziwa charakterystyke rasy musialoby to byc czasopismo wylacznie o wyzlach, jak nie tylko weimarach

Wydaje mi sie, ze nie warto przejmowac sie tym tekstem... przychyle sie do opini Tomaszka: jakie czasopismo, taki tekst. Ani czasopismo specjalistyczne, ani artykul.

A prawdziwi milosnicy rasy, czy tez potencjalni nabywcy nie beda sie nim kierowac. Hodowcy i doswiadczeni wlasciciele i tak sa najelpszym zrodlem informacji.

Nie ma co dyskutować nad kiepskim artykułem z serii "do poczytania na kibelku". Wiadomości ogólne, równie dobrze tekst bez większych poprawek pasował by do każdej innej rasy z grzywaczami chińskimi włącznie. Tak jak w przypadku CV średniego pracownika... pracowity, sumienny, komunikatywny itp. Ctrl + c, Ctrl + v - tak właśnie powstają podobne artykuły.

Mnie osobiście najbardziej irytuje pokazywanie wyżła weimarskiego w roli "peta". Mam swoje radykalne poglądy na temat wyżłów weimarskich i kropka... Z podobnych artykułów siejących populizmy nie wynika nic konkretnego. Prenumerujący ową gazetę, o ile tacy są, maja później zagwozdkę - jaką rasę wybrać i jedynym kryterium wyboru staje się wygląd psa... próżność

Artykuł sponsorowany przez hodowców amatorów, którzy za wszelką cenę chcą wypromować swoje pety... ale do tego zdążyliśmy się już przyzwyczaić.